door Peter van Diest

Het zweepje

Als je, zoals ik, een hekel hebt aan het gebruik van het zweepje en je wordt er toch steeds op gewezen dat het beter is om met een zweepje te rijden, dan ga je steun zoeken voor je standpunt. Je gaat eens nadenken over het waarom van het zweepje en je vraagt je af wie er nog meer niet zo gecharmeerd zijn van dat vermaledijde object. En ik, tja, ik denk dan al gauw aan het paard. Want als er ťťn niet van zweepjes houdt dan is het wel een paard. Maar ja, paarden hebben weinig in te brengen (ok, hengsten wel, die hebben iets enorms om in te brengen), dus daar heb ik weinig aan bij mijn zoektocht naar medestanders. Een grote groep haters van het zweepje vind je ook onder niet-paardenmensen, maar dat helpt me ook niet echt verder want niet-paardenmensen die tegen zweepjes zijn hebben doorgaans ook iets tegen al die andere bemoeienissen die wij met paarden hebben en die ons paardenmensen het leven nou juist zo aangenaam maken. Dan heb je nog Monty Roberts, een Amerikaanse paardenfluisteraar en verklaard tegenstander van zweepgebruik, maar die doet altijd zů verongelijkt dat het niet verstandig lijkt om zijn naam te noemen in het gezelschap van mensen die de zweep onbekommerd hanteren. Conclusie: ik lijk alleen te staan in mijn nobele afwijzing van de zweep. Dus moet ik mij maar eens gaan afvragen waarom ik zo'n hekel heb aan dat ding.

't Is niet dat ik zweepjes niet mooi vind hoor, in de paardenwinkel staan prachtige exemplaren, met leer en glimmende knoppen afgewerkt, die ik alleen al zou kopen vanwege de luxe uitstraling en het gevoel van ouderwetse degelijkheid. (Laatst zag ik in de paardenwinkel een paar dames, ook prachtige exemplaren, en ook met leer en glimmende knoppen afgewerkt, die de zweepjes op hun buigzaamheid stonden te testen en ik dacht: die kunnen helemaal niet rijden, die komen ergens anders voor.) Nee, het eerste bezwaar dat in mij opkomt tegen zweepgebruik is dat zo'n ding bedoeld is om mee te slaan. Van jullie weet ik het niet, maar ik beschouw mijn paard als een vriend en vrienden sla je niet, punt uit. Wat zeg je? Je moet de zweep niet zien als straf maar als hulp? Nou, met dat eerste ben ik het helemaal eens hoor, maar de zweep als hulp? Van de wal in de sloot, ja. Telkens als ik van hand verander en dus, zoals het een goed ruiter betaamt, de zweep in de andere hand neem, verstijft mijn paard en ben ik hem kwijt, wat ik dan weer omstandig te horen krijg vanaf de bakrand. (En niet alleen van mijn instructrice, maar dat is een onderwerp voor een andere keer.) Tijdens een recente les heb ik minstens vijf minuten als een zombie op mijn paard rondgehobbeld omdat ik in gedachten een automatisch in- en uitschuifbare zweep aan het uitvinden was waardoor ik voor altijd verlost zou zijn van dat gehannes. Want ik zou een beetje extra hulp af en toe best kunnen gebruiken hoor, de geruchten over de kracht in mijn lange benen (de term ďbankschroefĒ is wel eens gevallen) zijn zwaar overdreven. Een andere oplossing voor het probleem van het van-hand-veranderen-met-zweep las ik kortgeleden op het internet: iemand gaf de tip om met twee zwepen te gaan rijden. Over zombies gesproken...

Nog een bezwaar tegen de zweep is dat het gebruik ervan niet is toegestaan in officiŽle proeven op M-niveau of hoger. Ik geef onmiddellijk toe dat dit bezwaar een beetje theoretisch aandoet, komend van iemand die zelden of nooit deelneemt aan wedstrijden, maar het geeft wel aan dat zweepjes in de hogere dressuur kennelijk niet gewenst zijn en dat het dus ook heel goed zonder kan. En dan nog iets: ik heb een boek getiteld "Paarden Encyclopedie" en daarin worden welgeteld twee zinnen besteed aan het gebruik van de zweep. Dat geeft te denken, niet waar? (Slechts twťť zinnen, heus, wie het niet gelooft kan het bij mij thuis komen controleren.) Tenslotte wil ik nog wijzen op wijlen de heer Xenophon uit Athene, de grondlegger van de paardrijkunst in de klassieke oudheid, die zei dat je een danser ook niet leert dansen met behulp van een zweep. (Fijn hoor, vind je eindelijk een sympathisant, is ie al ruim drieŽntwintig eeuwen geleden aan z'n laatste grote buitenrit begonnen...)

Wat ik maar zeggen wil: ik blijf het voorlopig nog even zonder zweep proberen.






-/-