door Peter van Diest

Voetbal

Enige tijd geleden las ik in een landelijk dagblad, nota bene op de voorpagina, een artikel waarvan de strekking was dat paardensport in Nederland (op amateurnivo) de tweede sport was geworden, na voetbal. Nou vrg ik je, als je zoiets leest over je eigen hobby dan slaat je toch de schrik om het hart? Lezers die in n van mijn eerdere columns tussen de regels hebben gelezen kennen mijn afkeer van de randverschijnselen van voetbal. (Het spelletje zelf vind ik soms best aardig, hoor.) Want, zeg nou zelf, mensen die zulke taalgedrochten als het woord "voetballerij" bezigen kun je toch met de beste wil van de wereld niet aux serieux nemen? Net zomin toch als mensen die te pas en te onpas met moeilijke woorden, met veel x-en en q's erin, coqueteren?

Want, lieve lezer, waar moet dat heen? Ik zie het al voor me: vaders die nog niet zo lang geleden langs de zijlijn stonden van een sompig grasveldje en daar enormiteiten riepen als: "Schop 'm! Nee, slome, niet die bal, je tegenstander!" zullen nu de dressuurles van zoon- of dochterlief komen opluisteren met hun verbale talenten: "Schop die bok! Hij is niet aan je bee-heen!" De stalgang zal worden bevolkt door in bont en tijgerprint gehulde, zwaar geblondeerde hoogtezon-moeders op naaldhakken, die, in de weer met klotsende emmers slobber, zichtbaar nerveus tussen al die enge paarden door laveren en zich intussen de brutaliteiten van kindlief laten welgevallen. (Toegegeven, als je ouders je Jordi noemen, of Sren, dan mag je ze af en toe wel terugpakken.)

De verloedering zal toeslaan, we zullen zo'n mooi woord als "kalkoenen" vervangen zien worden door het ordinaire "noppen"; peesbeschermers zullen verkeerd om worden aangebracht als betrof het scheenbeschermers; hele kolonnes 4-liter Cherokees met zware tweepaardstrailers zullen op weg gaan naar Beverwijk, om aldaar te dienen als uitvalsbasis bij massale zweepgevechten. (Sommigen participanten zullen tot hun vreugde ontdekken dat stijgbeugels een heel redelijk alternatief bieden voor boksbeugels.)

We weten allemaal wel dat ook bij het paardrijden de beste stuurlui langs de bakrand staan. Maar nu lopen we toch het risico dat er Cruijff-achtige orakels zullen opstaan die onze tot voor kort gemoedelijke prijsuitreikingen zullen verpesten met hun toespraken: "Je tegenstanders kennen niet van jou winnen maar jij ken wel van hun verliezen, da's logisch." Of: "De jury, wie neutraal is, moet ook onpartijdig zijn."

Heb je dat wel eens gehad, als je bij de stal komt, dat je paard dan een diepe zucht slaakt? Ik weet het ook wel, paarden zijn natuurlijk geen mensen, maar zo'n zucht, daar gaat toch wel een bepaalde suggestie vanuit. Zouden paarden ook kranten lezen?






-/-